İBB Şehir Tiyatroları

• “Yaftalı Tabut” – Türk edebiyatında tabulara dokunan, toplumsal taşlama içeren bir oyun.

• “Ben Medea Değilim” – Kadın kimliği ve toplum baskısı üzerine güçlü bir drama.

• “Gök Kubbe” – Tarihî bir atmosferde geçen, görsel açıdan zengin bir yapım.

Taksim, Fatih Reşat Nuri, Üsküdar Kerem Yılmazer sahneleri

sehirtiyatrolari.ibb.istanbul

Fişekhane Sahnesi

• “Müfettişler” (27 Nisan): Gogol’un klasik eserinden uyarlama, absürt-komedi.

• “Fanatik” (26 Nisan): Bir futbol takımına aşırı bağlı bir kadının hikayesi, bol kahkahalı.

• “Kurbağa Prens” (27 Nisan): Ailece gidilebilecek eğlenceli bir çocuk oyunu.

 Zeytinburnu / Fişekhane

fisekhane.com

“Ceko ile Pepo: İki Bavul Dolusu”

• 3 Mayıs’ta oynanacak ama biletler şimdiden satışta.

• Eğlenceli, öğretici bir çocuk tiyatrosu.

“Ceko ile Pepo: İki Bavul Dolusu” çocuk tiyatrosu, 3 Mayıs 2025’te İstanbul’da sahnelenecek. Palyaço karakterler Ceko ve Pepo’nun eğlenceli hikâyesini anlatan bu oyun, çocuklara arkadaşlık, paylaşım ve iş birliği gibi değerleri eğlenceli bir şekilde sunuyor.​

Kadıköy Kültür Sanat+5212 Outlet+5fisekhane.com+5

Sergiler

Casa Botter – “Solo Botter: Burhan Uygur”

• Burhan Uygur’un eserlerinin geniş bir retrospektifi.

• Renkli, soyut tarzları ve şairane anlatımıyla dikkat çeken bir sergi.

Beyoğlu
Pazartesi hariç her gün 10:00–18:00
Ücretsiz

Bulgur Palas – “Magnum İstanbul’da: İnsan Hakları – Olanlar Olmayanlar”

• Magnum Ajansı’nın İstanbul temalı insan hakları odaklı fotoğrafları.

• Gerçek yaşam hikâyeleriyle iç içe, çarpıcı bir görsel anlatım.

Fatih
Giriş ücretsiz, ancak kontenjan sınırlı.

Aile & Çocuk Etkinlikleri

 Fişekhane Uçurtma Festivali

• Rengârenk uçurtmalar, yüz boyama, atölyeler.

• Aileler için açık hava eğlencesi.

20 Nisan
Fişekhane Bahçesi
12:00–17:00
Ücretsiz

HAFTALIK KÜLTÜR SANAT ETKİNLİKLERİ yazısı ilk önce Radyo Gedik üzerinde ortaya çıktı.

Ercan Filiz, Buket Ada Kılıç, Burcu Filiz, Esra Meral, Halil Eren, Mihriban Mirap, Özge Günaydın, Pınar Bora’nın eserlerinden seçkiyi bir araya getiren ‘Duydun mu?’ başlıklı sergi Brieflyart Galeri’nin Gümüşsuyu’ndaki mekanında sanatseverlerle buluştu. Günlük hayatın her alanında etkisini gösteren tüketim kültürüne ve popülerleşmenin yan etkilerini eleştirel bir gözle ele alan sergiyi serginin küratörü sanat tarihçi Aslı Bora, Ahmet Çağatay Bayraktar ile Kültür Sanat Ajandası’nda anlattı. Serginin kuruluş sürecini aktaran Aslı Bora, “Sergideki sekiz sanatçının sekizi de birbirini tanıyor diyemeyiz. Bununla birlikte genç, enerjik ve kendi alanlarında tanınan sanatçıları bir araya getirmeyi amaçladık” dedi.

Tüketim kültürünün izleri sürüldü

Sanat tarihinin birçok kırılma noktasından biri olan soyut sanatın ortaya çıkmasının, serginin temel beslenme kaynaklarından biri olduğunu belirten Bora, “Vasili Kandinski, ‘Her sanat eseri çağının çocuğudur’ der. Buradan hareketle her sanat eserinin ve her sanatçının; toplumun ve dünyanın içinde bulunduğu durumdan doğrudan etkilendiğini söylemek mümkün. Ve 19. yüzyıldan günümüze tüketim giderek artan bir gerçek olarak hayatımızda yerini aldı. Artan tüketimin getirdiği tüketim kültürü de her alanda etkisini gösteriyor. Sadece sosyal medya değil, geleneksel medyada da sokakta da tüketim kültürünün izlerini görmek mümkün. Sergide yer alan eserlerde de bu çağ içinde hızlı tükettiğimiz hatta tükettiğimizin farkında olmadığımız unsurlar var. Burada bir mesaj kaygımız yok çünkü sanat her zaman mesaj vermez. Fakat bir yüzleşme olanağı sunduğunu söyleyebilirim” dedi.

Sergi izleyiciye yüzleşme fırsatı sunuyor

Serginin izleyicilere “olumlu bir yüzleşme” sunduğunu söyleyen Bora, “Yüzleşme deyince genellikle negatif durumlar aklımıza geliyor. Sanatın her zaman iyileştirici gücünün olduğu düşüncesi gibi. Fakat sanat her zaman iyileştirmeyeceği gibi negatif kavramlar da içermez. Sergiyi ziyaret edenler aslında kendi kişisel deneyimlerinden yola çıkarak, neleri nasıl ve ne kadar tükettiğini düşünebilir” şeklinde anlattı.

Pop-art istediğini istediğin gibi tüket mesajını içeriyor

Tüketim kültürünün sadece ekonomik değil sosyal etkilerine de vurgu yapan Bora, “Birlikte hareketten bireysel harekete geçişin yaygınlaştığını görüyoruz. Tarım ve sanayi toplumunun üretimden daha tüketici bir duruma geçtiği gibi. Ve tüketim kültürünün doğurduğu Pop-Art da Sovyetler Birliği’ne karşı bireysel özgürlükleri savunduğunu ileri sürüyor. Bu bireysel özgürlüklerin en başında ise ‘istediğini istediğin gibi tüket’ düşüncesi var. Kadının da görülmediği, sadece tüketim nesnesi olarak yer aldığı bir sanat akımından söz ediyoruz. Günümüzde ise Pop-art geçmişte sanılanın aksine çok daha hızlı bir şekilde ilerledi. Nitekim bireysel ve ülke gündemimizin hızla değişmesinden bile bunu anlayabiliyoruz” sözlerini kullandı.

Programın tamamı Radyo Gedik Spotify’da.

Popüler kültüre eleştirel bakış: Duydun mu? yazısı ilk önce Radyo Gedik üzerinde ortaya çıktı.

İlk o bittiğinden, boya kalemlerinde turuncu hep eksikti. “Turuncu”, sanatçının değişik dönemlerde çizdiği iki farklı tür karikatürden oluşmaktadır. Birbirine bakan duvarların birinde salt güldürü içeren karikatürleri, diğerinde çağımızın kronik sorunlarını irdeleyen eleştirel karikatürleri izleyebilirsiniz. 29 Ağustos Perşembe saat 18:00’da sergi açılışında buluşmak üzere. İstediğiniz duvardan başlayabilirsiniz.

Sergi 22 Eylül 2024 tarihine kadar ziyaret edilebilecek.

Engin Selçuk kimdir? 

1975 yılında Hamburg’da bir misafir işçi çocuğu olarak dünyaya gelen sanatçı, henüz bir yaşındayken televizyonda gördüğü çizgi film karakterlerini çizmek için aldığı kalemi bir daha elinden bırakmadı.

1989 yılında ilk karikatürleri mizah dergilerinde ve gazetelerde yayınlanmaya başladı. Üniversite yıllarında çocuk kitapları resimledi, reklam işleri yaptı.

Katıldığı karikatür yarışmalarından yetmişin üzerinde ödülü olan sanatçının çizimleri, dünyanın birçok ülkesinde yayınlanmış, sergilere ve müzelere alınmıştır.

Yavaş bir hayatı tercih eden sanatçı , hayatını İzmir’in Tire ilçesinde öğretmenlik yaparak sürdürmektedir.

Karikatürcüler Derneği üyesidir. Evli ve bir kız çocuk babasıdır.

Bazı ödülleri:

2024 Romanya Salt and Pepper Satirical Saloon Karikatür Yarışması – 1.lik Ödülü

2024 11.KalDer Uluslararası Karikatür Yarışması – 3.lük Ödülü

2023 13.Uluslararası Turhan Selçuk Karikatür Yarışması – Özel Ödül

2023 2.Uluslararası Büyükçekmece Karikatür Yarışması – 3.lük Ödülü

2022 Makedonya Uluslararası In Venica Veritas Mizah Festivali – 1.lik Ödülü

2022 38. Uluslararası Aydın Doğan Karikatür Yarışması – 1.lik Ödülü

2022 Kıbrıs 11.Uluslararası Zeytin Karikatürleri Yarışması – 1.lik Ödülü ve Özel Ödül

2021 13. Uluslararası Turizm Karikatürleri Yarışması – 3.lük Ödülü

2021 Brezilya 17.Limeira Karikatür Yarışması – 1.lik Ödülü ve Mansiyon

2021 Kore 10. Sejong Uluslararası Karikatür Yarışması – Tema Ödülü

2021 Rusya 4.Uluslararası Cartunion Karikatür Yarışması “Just Funny” – 1.lik Ödülü

2021 Belçika 60. Knokke-Heist Karikatür Festivali – 3.lük Ödülü

2021 Rusya Ecosphere 1.5C Karikatür Yarışması – Tema Ödülü

2020 İran 3.Bojnurd Karkatür Festivali – Özel Ödül

2020 Konak Belediyesi 4.Eflatun Nuri Karikatür Yarışması – 2.lik Ödülü

2020 Kore 9. Sejong Uluslararası Karikatür Yarışması – Bronz Ödül

2020 Portekiz World Press Cartoon – Mansiyon

2019 Brezilya 46. Piracicaba Karikatür Yarışması – Mansiyon ve Özel Ödül

2019 24.Nehar Tüblek Karikatür Yarışması 1.lik ödülü

2019 6. Uluslar arası KalDer Karikatür Yarışması 3.lük Ödülü

2018 Küba 18. Santa Clara Karikatür Yarışması – Mansiyon

2017 Konak Belediyesi ve İGC – Eflatun Nuri Basın Özgürlüğü Karikatür Yarışması 1.lik Ödülü

2017 Brezilya 9. Medplan Karikatür Yarışması – 1.lik Ödülü

2016 Kıbrıs 5.Uluslararası Zeytin Karikatürleri Yarışması – 1.lik Ödülü

2016 Belçika 55. Knokke-Heist Karikatür Yarışması – 2.lik Ödülü

2002 Olimpiyat Komitesi “Fairplay” Karikatür Yarışması – 1.lik Ödülü

1998 CNR Fuarcılık “Kitap” Karikatür Yarışması – 1.lik Ödülü

1996 Pamukbank “Don Kişot” Karikatür Yarışması – 1.lik Ödülü

1993 Ankara Büyükşehir Belediyesi EGO Karikatür – 1.lik Ödülü

1992 Gülhane Gençlik Festivali Karikatür Yarışması – 1.lik Ödülü

Karikatürist Engin Selçuk’tan yeni sergi “Turuncu” Schneidertempel’de yazısı ilk önce Radyo Gedik üzerinde ortaya çıktı.

Meşher’de açılan Göz Alabildiğine İstanbul: Beş Asırdan Manzaralar sergisi, İstanbul’a batı kaynaklı gravür, nadir kitap albümleri, panoramik fotoğraflarla bir bakış sunuyor. Ömer Koç Koleksiyonu’nda yer alan 100’ün üzerinde eserin bir araya getirilmesiyle oluşturulan sergide gemi kaptanından seyyahlara, askerlerden elçilere, yazar, ressam ve fotoğrafçılardan mimar ve şehir plancılarına kadar Batılılar tarafından bazen politik veya askeri bazen estetik amaçlarla üretilen eserler bulunuyor. Çoğunlukla diplomatik amaçlarla gelmiş Batılı sanatçıların gözünden sunulan İstanbul, şehrin zaman içerisindeki değişimine de odaklanıyor. Kimi eserler arasında yapıldığı dönemdeki İstanbul eserlerinden ilham almış ve daha önce şehri hiç görmemiş sanatçıların eserleri, hayallerde yaşayan İstanbul imgesini de sunuyor.

Serginin küratörleri Ebru Esra Satıcı ve Şeyda Çetin

En eski eser 1493 tarihli
Üç kata konumlanan serginin ilk katında hayallerde ve Batılıların İstanbul’a karşı ilk izlenimlerini içeren eserler yer alıyor. Bu izlenimin en göze çarpan yanı ise çoğunlukla denizin özellikle Tarihi Yarımada’yı kapsayan deniz manzaraları. Henüz Boğaziçi’nde doğru yayılmayan şehrin merkezi aynı zamanda Batılıların şehirle ilişki kurdukları ilk yer olarak tanımlanıyor. Sarayburnu veya Karaköy’den gemiden inen Batılı ziyaretçiler için İstanbul’un gizemli yanı tablolarda sunuluyor. Burada oryantalist eserlerden ziyade manzara resimleri, panoramalar ve gravürler görülebiliyor. Aynı zamanda ‘İstanbul neden merak edilen bir şehirdi?’ sorusunun yanıtı aranıyor. Bu dönemde turizm amacıyla seyahat alışkanlığının olmadığını da eklemeyi unutmayalım. Bu durum da İstanbul’u Batılılar gözünde fazladan gizemli ve cazip kılıyor. Yine bu katta serginin en eski tarihli eseri olan kronik de bulunuyor. 1493 tarihli Latince kaleme alınan dünya tarihi ve şehirlerine yer veren Nurmberg Kroniği’nin ilk baskısı mitolojik anlatılarda yer alan şehirler kadar Venedik, Floransa ve elbette İstanbul hakkında da bilgiler sunuyor. Dünyada farklı kopyaları olmasına rağmen ilk baskı olması bakımından ayrı bir önemi olan eser, İstanbul’a dair en eski çizimleri de içeriyor. İstanbul’un ‘resmi’ olarak Batıya tanıtılmasında vitrin görevi gören İngiliz ressam Henry Aston Barker’ın 1799 tarihinde Galata Kulesi’nin tepesinden çizdiği ve 1801’de Londra’da sergilenen İstanbul Panoraması da ilk katta özel bir alanda yer alıyor. Bu panoramada, o dönemde hala ayakta olan Cenevizlilerden kalan Galata surlarından sokaktaki insanlara ve evler arasında asılan çamaşırlara kadar yer verilmesi oldukça ilgi çekici. Panoramanın bir önemi de sergilendiği dönemde İngiltere dışında bir şehre yer verilen ilk çizimler olması.

Max Rabes’in tablosu, Osmanlı-Almanya yakınlaşmasının da tanıklığı niteliğinde.

Abdullah Biraderler’in İstanbul panoramaları da sergide yer alıyor.

Kadım ressamlara da yer veriliyor
İkinci katta yangınlarla ve Batılı mimarların eserleriyle tekrar şekillenen bir İstanbul karşımıza çıkıyor. Yangınları tasvir eden tabloların yanında giderek büyüyen şehrin yeni sakinlerinin tercih etmeye başladığı Boğaziçi sırtlarından resim ve fotoğraflar da bulunuyor. Özellikle yabancı elçilik konutlarının şehir Kuzey yanına kurulmasıyla Boğazla daha iç içe tablolar görüyoruz. 19. Yüzyıla ait, dönemin Fransız Konsolosu’nun emriyle yaptırılan şehrin topografik haritası, Ahmet Hamdi Tanpınar’ın Beş Şehir kitabında da ismini geçirdiği Ressam Melling’in Hatice Sultan ile Latin alfabesi kullanarak Türkçe yazdığı mektuplar serginin kapsamlı bir İstanbul anlatısı olduğunu da gösteriyor. Sergide Max Rabes’in Kayzer Wilhelm’in 1898’daki İstanbul’u ziyareti sırasında Gümüşsuyu Alman Konsolosluğu’ndan Boğaziçi’ni ve Kayzer’in gemisini resimlediği eseri ile birlikte Luigi Mayer’in İstanbul gravürleri kitabı yer alıyor. Kadın ressamlara da yer veren sergide Luigi Mayer’in eşi Clara Mayer’in Kız Kulesi’nden İstanbul’u resmettiği eser, manzaranın yanında resimdeki figürlerle dönemin İstanbulluları hakkında fikir veriyor.
1853-1856 yılları arasında gerçekleşen Kırım Savaşı’nda Çarlık Rusyasına karşı mücadele eden Osmanlı’nın müttefiklerinden olan İngilizler, çoğunlukla uzak ve düşman olarak gördükleri bu toprakları ilk kez yakından tanıma olanağı buldu.  Üç yıllık savaş sırasında İstanbul’a sadece diplomat ve askerler değil aynı zamanda ressamlar da şehre gelerek, dönemin İstanbul’unu resmetti. Boğaziçi panoramalarıyla I. Abdülmecit’in de beğenisi kazanan Joseph Schranz da bir tablosu ile sergide kendine yer buluyor. Schranz sadece yaptığı İstanbul tablolarıyla değil, askeri okulda verdiği resim dersleri ile de önemli bir yer tutuyor. Kendisinin Asker Ressamlar olarak anılan kuşağın da mimarlarından olduğunu söylemek mümkün. Aynı zamanda özel saray fotoğrafçısı olan Abdullah Biraderler’in, Avrupa’daki fotoğraf sergilerinde kullanılmak üzere ve sarayın özel isteği üzerine hazırladıkları İstanbul albümleri de İstanbul’un fotoğraflanmasında/resmedilmesinde Saray’ın rolünü de gösterir nitelikte.

Hatıra amacıyla hazırlanan dönemin kartpostalları

İstanbul’un turistik yüzü
Üçüncü katta ise 1900’li yıllara yaklaşarak, İstanbul’un artık turistik bir cazibe noktası olduğu zamanları görüyoruz. Günümüzde de aşina olduğumuz şehir temalı turistik objelerin o dönemde de yer alması oldukça dikkat çekici. Tarihi Yarımada’nın farklı yorumlarının yer aldığı İstanbul temalı tepsiler de bunlar arasında yer alıyor. Ve yine bir gravür bu katın bir duvarını boydan boya kaplıyor, hem de hareketli haliyle. Hiç İstanbul’a benzemeyen, sadece bir caminin görüldüğü gravürde padişahın Ayasofya Cami’de kıldığı namazdan çıkışını betimler. Meşher ekibi de bu gravürdeki detayları animasyon haliyle sanatseverlerle buluşturuyor. Bunun yanında fotoğraflardan oluşan turistik kartpostallar da İstanbul’daki günlük yaşamı “cep boy” gösteriyor.

Sergiden ilgi çeken diğer detaylar

• Sergide Meşher ekibi, Koç Üniversitesi ANAMED’de düzenlenen Yusuf Franko’nun İnsanları: Bir Osmanlı Bürokratının Karikatürleri sergisine de bir selam gönderiyor. Franko sergisinin de ekibinde yer alan, Ebru Esra Satıcı ve Şeyda Çetin Meşher’deki serginin küratörleri olarak bu sergide Yusuf Franko’nun İstanbul’una da yer vermişler. Önceki sergide başrolde olan Yusuf Franko’yu bu sergide yan rolde görmek, güzel bir tesadüf oldu.

• Dönemin eğlence anlayışına da göndermeler içeren sergileme teknikleri de sergide yer alıyor Kağıt üzerine olsa da açıldığında, arka arkaya sıralanan figürleriyle üç boyutluymuş hissi veren 1835 Almanya yapımı izleme kutuları, dönemin İstanbul’unun bıraktığı izlenimi de görmemizi sağlıyor. Gözünün dayayarak izleyebileceğiniz bu iki kutu içindeki detayları tek tek fark etmek de oldukça keyif verici.

• Sergiyle birlikte Türkçe ve İngilizce olarak yayımlanan sergi kataloğunda konusunun uzmanlarının katkılarıyla İstanbul tasvirlerinin çeşitliliğine dikkat çekiliyor. Katalog metinleri Sven Becker, Briony Llewellyn, Bahattin Öztuncay ve Claude Piening’e ait. Ömer Koç’un önsözüyle başlayan kitapta, küratörler Ebru Esra Satıcı ve Şeyda Çetin’in sergiyi tanıttığı yazının yanı sıra Prof. Dr. Zeynep Çelik’in “Biz ki İstanbul şehriyiz, güzelizdir” başlıklı makalesi yer alıyor. Sergide fotoğrafların seçimini fotoğraf tarihi üzerine çalışmaları da bulunan Bahattin Öztuncay gerçekleştirdi. Sergide İstanbul’a dair metinleri ise Prof. Dr. Zeynep Çelik’in incelikli metin taraması sayesinde okuyabiliyoruz. Bunlar arasında en çarpıcı olanı ise 1855 tarihli bir mektuptaki detay o yıllardan günümüze İstanbul’un pek de değişmediğini gösteriyor: “… Fransızlar ve İngilizler, Türkler, Rumlar, Ermeniler, İtalyanlar ve ne idüğü belirsizlerle birlikte burası yeni bir tür Babil Kulesi’nin andırıyor”. Şehrin silüeti ve sakinleri değişse de keşmekeşi ve kendine has yaşam ritmi hiçbir zaman değişmiyor.
  Göz Alabildiğine İstanbul, 26 Mayıs 2024’e kadar görülebilir.

Al Gözüm Seyreyle: İstanbul’un 500 Yıllık Görsel Tarihi Meşher’de yazısı ilk önce Radyo Gedik üzerinde ortaya çıktı.

1905’te İstanbul’da doğan Reşat Ekrem Koçu, tutkuyla sürdürdüğü tarih öğretmenliğinin yanında gazeteciliği de aktif ve çok yönlü olarak sürdüren bir entelektüel. Kuleli Askerî Lisesi, Vefa Lisesi ve Pertevniyal Lisesi gibi önemli okullarda tarih öğretmenliğinin yanında Cumhuriyet, Yeni Sabah, Milliyet, Hergün, Yeni Tanin ve Tercüman gibi gazeteler ile Hayat Tarih Mecmuası, Resimli Tarih Mecmuası, Tarih Dünyası, Hayat, Yeşilay, Büyük Doğu, Hafta, Türk Folklor Araştırmaları, İstanbul Enstitüsü Mecmuası ve daha birçok dergide yazıları yer aldı. 1944 yılında kaleme almaya başladığı İstanbul Ansiklopedisi ise İstanbul’a dair tarihî, coğrafi, mimari, edebî, folklorik ve kültürel konularını ele almayı amaçladığı ve hayatını vakfettiği bir çalışma olarak tarihteki yerini aldı. Uğruna Göztepe’deki babadan kalma köşk dahil olmak üzere birçok varlığını harcadığı İstanbul Ansiklopedisi Koçu’nun vefatına dek üzerine çalıştığı uğraşısı oldu. 173 fasikül ve 11 cilt süren ve son olarak ansiklopedinin G harfinde sona eren “macerasını” ele alıyor. Macera dememizdeki en önemli neden ise ansiklopedinin İstanbul’un 19. Yüzyıldaki sokak kültüründen bir kabadayı figürüne veya Hindistan’a giden yolda önemli bir durak olan Sultanahmet’te konuşlanan hippiler üzerine yazılan şiirlere kadar geniş bir listeyi içermesi. Her maddenin üzerinde geniş tanımlamalar dışında yarattığı etkiler, dönemin gazete küpürleri dahil olmak üzere yer alıyor. Öyle ki Sanat Tarihi Profesörü Semavi Eyice, “işin ciddiyetini biraz kaçırmış” ve “esere etraflı surette girmesi gereken önemli bazı maddeler birkaç satırla geçiştirilmiştir” şeklinde yorumladığı büyük bir kütle olarak yer alıyor İstanbul Ansiklopedisi.

Koçu, vefatına kadar İstanbul Ansiklopedisi üzerine çalışmaya devam etti

Koçu’nun tespit edilemeyen yönleri var 

Kültür Sanat Ajandası’na konuk olan Salt Programlar Sorumlusu Gülce Özkara ve Arşiv Sorumlusu Masum Yıldız sergiye giden süreci ve içeriği paylaştı. Reşat Ekrem Koçu’nun 70 ve 80’lerde güvenilir kaynak görülme özelliğinin 1990’larda azaldığını söyleyen Masum Yıldız, 2018’de araştırmaya başlamadan önce Koçu’nun kitap ve evraklarından oluşan 62 kolisinin kendilerine teslim edildiğini dile getirdi.

Sergi için toplamda 40 bin belgeyi taradıklarını ekleyen Gülce Özkara, çalışmalar sırasında Reşat Ekrem Koçu’yu daha iyi tanıdığını belirtti. Özkara, “Sergide Koçu’yu resmi tarih yazıcılığının dışındaki kimliğine yer vermek istedik. Sergi süresince de Koçu’yu tam olarak anlayıp anlamadığımızı soranlar oldu. Ben de hala emin değilim. Reşat Ekrem Koçu’nun yazılarında kullandığı bir kalıp ‘Başka kayda rastlanmadı’. Aslında kendisi için de bu geçerli, hayatına dair tespit edilemeyen bir sürü bilgi var” şeklinde konuştu.

Sergide Ansiklopedi’de yer alan çizim ve yazılar da yer alıyor.

Salt’ın çağrısı ile koleksiyona ulaşıldı

Peki koleksiyonun Salt’a ve Kadir Has Üniversitesi’ne ulaşması nasıl mümkün oldu? Masum Yıldız şu şekilde yanıtladı: “Koçu, 1975 yılında vefat edince arşiv evlatlığı Mehmet Koçu’ya geçiyor. Mehmet Koçu, 1977 yılında eserin haklarını ansiklopedinin yazarlarından Enver Esenkova’ya satıyor. Esenkova’nın almasının nedeni ise yayınlara devam etmek istemesi. 1990’lara kadar bu uğraşı devam etse de başarılı olamıyor. Önce Enver Bey sonrasında eşinin vefatının ardından arşiv kızına kalıyor. Salt yazlık sergisi için kamuoyuna yazlıkta çekilen fotoğraflar konusunda bir çağrı yapmıştı. Emine Hanım bu çağrıyı görerek Salt ile iletişime geçiyor. Arşiv ilk geldiğinde Reşat Ekrem Koçu’nun kendine özgü çalışma prensibini anlamaya çalıştık ilk olarak. Çünkü belgelerde çeşitli şifrelemeler gibi yazılar var. Ve aslında Z harfine kadar da bir liste yapmış. Bir yandan da kitaplarını ve gazete yazılarını araştırmaya devam ettik. Ve fark ettik ki Koçu’nun yaşamıyla birlikte bütün çalışmaları da İstanbul Ansiklopedisi ile iç içe.”

Sergi, Salt Galata’nın üç katına yayılıyor.

Sergi 7 bölümden oluşuyor

Çok katmanlı olma özelliği gösteren arşivin sergiye dönüşme sürecini anlatan Gülce Özkara, “Reşat Ekrem’i farklı kılan ‘başka kayda rastlanmayan’ları bir ansiklopedi haline getirmesi, biz de bu açıdan yaklaştık diyor ve ekliyor: “Biz de önceleri kendilerine bekar uşakları denilen zaman içerisinde ayak takımı ve gariban adını alan bir alt kültüre odaklandık. Galata’yı da kentsel odak olarak aldık. Sergide de orijinal malzemeyi direkt olarak sergiliyoruz. Sergide hem ansiklopedi maddelerine, Koçu’nun yaşamına ve ansiklopedinin nasıl oluşturulduğunu veriyoruz. Tüm bunları da yedi bölüm halinde sergiledik.”

Sonu gelmeyen bir ansiklopedi

Semavi Eyice’nin gereksiz ayrıntıların yer aldığı bir çalışma olarak yorumladığı İstanbul Ansiklopedisi bitebilir miydi? “Koçu’nun ömrü uzun ve parası olsaydı bile bitmeyecekti” diyen Masum Yıldız, “Günümüze kadar yaşasaydı bile bitmezdi. Çünkü her gün yeni bir maddeye erişecekti. Eyice’nin dediği gibi lüzumsuz insanları da sergide görüyoruz. Biz de bu ‘lüzumsuz yükü’ göstermek istedik. Ayrıca kötü bir arşivle de karşı karşıya olduğumuzu göstermek istedik. Çünkü kronolojik bir sırası olmayan bir kısmı satılmış, kaybolmuş bir arşiv söz konusu” diye ekledi.

Programın tamamını buradan dinleyebilirsiniz:

Salt Galata’da Bir Başka İstanbul Tarihi yazısı ilk önce Radyo Gedik üzerinde ortaya çıktı.

Sergide sanatçının üç boyutlu işleri de yer alıyor.

Akademideki öğrencilik yıllarından bu yana kendi anlayışı çerçevesinde kolaj ve asemblaj, enstelasyon örnekleri yapan Yusuf Taktak’ın resimlerinin yanında büyük kutular üzerine karışık teknikle yaptığı güncel eserlerinden oluşan ‘Başka Zaman – Başka Mekan’ sergisi 14 Eylül’de Brieflyart Galeri’de açılıyor. Her sergisinde üç boyutlu çalışmalara yer veren Taktak, bu geleneği yeni sergisinde de sürdürüyor. Gerçek ve yanılsamayı bir araya getiren sergi Türkiye’de son zamanlarda yaşanan doğal afetlerin etkisini de kendi penceresinden sunuyor.

Yusuf Taktak’ın “Başka Zaman – Başka Mekan” başlıklı kişisel sergisi, 15 Ekim 2023’e kadar salı-cumartesi günleri 10.00 – 19.00; pazar günleri 13.00 – 19.00 saatleri arasında Brieflyart’ta ziyaret edilebilir.

Doğal afetlerin izleri ‘Başka Zaman – Başka Mekan’ sergisinde sürülecek yazısı ilk önce Radyo Gedik üzerinde ortaya çıktı.

Neş’e Erdok, Limon Satarım Çiçek Satarım, 2022

Yapı Kredi bomontiada, 22 Ağustos – 10 Eylül 2023 tarihleri arasında Neş’e Erdok’un son dönem ürettiği eserlerden oluşan kişisel sergisine ev sahipliği yapıyor.

Türk resminin önde gelen temsilcilerinden Neş’e Erdok’un son iki yıl içerisinde ürettiği yapıtlardan oluşan 36. kişisel sergisi, 22 Ağustos – 10 Eylül tarihleri arasında Yapı Kredi bomontiada’da izleyicileriyle buluşuyor.

Sergi, sanatçının yarım asrı aşan aralıksız sanat üretiminin devamı niteliğinde, son dönemde tanık olduklarını aktardığı bir günlük gibi karşımıza çıkıyor. Katıksız bir gözlemle yorumladığı gündelik hayattan portreler, iç dünyasını yansıtan oto portreler ile çocukluk resimlerine son dönemde yaşanan önemli toplumsal meseleleri ele aldığı resimler eşlik ediyor. Sergi, Yapı Kredi bomontiada GALERİ’de her gün 11.00 – 19.00 saatleri arasında ziyaret edilebilir.

Neş’e Erdok yeni eserleri ile sanatseverler ile buluşacak yazısı ilk önce Radyo Gedik üzerinde ortaya çıktı.

Haber Merkezi – Da Vinci’den Osman Hamdi’ye dünya sanat tarihinde önemli  yapıtların yapay zeka ile buluşturan MASTERPIECE sergisi 17 Haziran’da DasDas’ta ziyaretçilerini bekliyor. Yapay zeka destekli olarak OUCHHH tarafından tasarlanan sergide Leonardo da Vinci, Vincent van Gogh ve Osman Hamdi’nin başyapıtları 20 binden fazla resim, İtalyan sanat tarihi yıllıklarından elde edilen verilerle  milyar fırça darbesi ile yeniden resmediliyor. Sergi ile birlikte sanatseverlere müzisyen Mercan Dede ve En İyi Film Oscar’ı alan ‘Nomadland’ın bestecisi Ludovico Einaudi’nin müzikleri de eşlik edecek.

DasDas ile işbirliği içinde olan X Media Art Museum’un daha önce açtığı Parallel Universe sergisinin bir devamı olan MASTERPIECE, geçmiş ve geleceği sanatla buluşturma iddiasını taşıyor.

Da Vinci Yapay Zeka ile buluşursa yazısı ilk önce Radyo Gedik üzerinde ortaya çıktı.

Vuslat Çamkerten, Passenger

Türkiye’de baskı sanatına ilişkin güncel eserleri sanatseverlere ulaştırmayı hedefleyen Printed sergisi sekizinci kez Mixer’de açılıyor. 30 Mayıs’tan itibaren gezilebilecek sergide, geleneksel ve özgün baskı yöntemlerinin yanı sıra ilk defa risografi ve UV baskı gibi alternatif baskı yöntemlerine de yer verilecek. Sergide; dijital çizimler, kurgusal biçimler, tipografik imgeler, mizahi metinler, dinamik formlar sanatseverlerle buluşacak. Sergi paralelinde sanatçı Ayşe Erkmen’in hazırladığı sınırlı edisyonda çalışmaları da kitap olarak basılacak. Ayşe Erkmen, farklı ülkelerde kağıt torbalarının üzerine yaptığı çalışmalarla alışveriş yapanların taşıyıcı olma özelliğini şehir içinde gezdirmek fikrinden yola çıkılarak hazırladı. Böylece serginin ziyaretçiler üzerinden kamusal alanda da görülmesi planlanıyor. Printed’23 sergisi Mixer Karaköy’de 8 Temmuz’a kadar ziyaret edilebilir. 

Meriç Yirmili, Her Şey Ona Bağlı

Serginin sanatçıları ise şu şekilde; Aslı Alpar, Kaan Bağcı, Burak Beceren, Kaan Bilaloğlu, Vuslat Çamkerten, Kadir Çıtak, Derin Çiler, Selçuk Demirel, Leyla Emadi, Ayşe Erkmen, Ece Eldek, Furkan Öztekin, Cins, Bülent Gültek, Cem Güventürk, Hakan Sorar, Ece Haskan, Selman Hoşgör, Gökçe İrten, Hamza Kırbaş, Murat Kalkavan, Melike Kuş, Ricardo Nunez Suarez, Ahmet Rüstem, Burak Şentürk, Meltem Şahin, Oğulcan Sürmeli, Erdil Yaşaroğlu, Elif Varol Ergen, Dilek Winchester, Erdem Taşdelen, Hale Tenger, Şeyma Türk, Ulaş Uygun, Berke Yazıcıoğlu, Nalan Yırtmaç, Meriç Yirmili, ZEZEAH

Printed Sekizinci Kez Mixer’de yazısı ilk önce Radyo Gedik üzerinde ortaya çıktı.

İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür Dairesi Başkanlığı, nisan ayı boyunca birbirinden renkli etkinlikle İstanbulluların hayatına sanatla anlam katıyor. İBB Kültür’ün düzenlediği bu özel etkinliklerden biri de usta oyuncu Kemal Sunal’a saygı niteliği taşıyor.

Sinemamızın ölümsüz ismi Kemal Sunal’ı tüm yönleriyle anlatan “Kemal Sunal Film Kostümleri ve Film Afişleri” sergisi, oyuncunun ailesi ve sanatseverlerin katılımıyla açıldı.

Müze Gazhane’deki açılışta büyük ustanın oğlu Ali Sunal ile de bir söyleşi gerçekleşti. Ali Sunal, babası Kemal Sunal’ın ölümünün üzerinden uzun yıllar geçmesine rağmen yeni nesil tarafından dahi çok sevildiğini ve bunun da ailesi olarak kendilerini gururlandırdığını söyledi. Usta sanatçının eşi Gül Sunal ve kızı Ezo Sunal’ın da bulunduğu söyleşide Ali Sunal, “Babam, çok özel bir insandı. Az konuşurdu, daha çok dinlemeyi tercih ederdi. Ben, bu konuda daha çok anneme benzemişim. Kimseye kin beslemezdi ama üzüldüğü konular vardı, telif hakları gibi. Filmleri hâlâ kendiyle yarıştırılan dünyadaki tek oyuncu benim babam sanırım. Bu özel insanın oğlu olmaktan gurur duyuyorum” dedi.

Büyük ustanın unutulmaz filmlerini, kostümleriyle tekrar hatırlamak isteyen tüm sevenleri, 14 Nisan Cuma gününe kadar açık olacak Müze Gazhane C Binası’ndaki sergiyi, saat 17.00’ye kadar ücretsiz olarak ziyaret edebilir.

Kemal Sunal Sergisi için Son Gün 14 Nisan yazısı ilk önce Radyo Gedik üzerinde ortaya çıktı.